De Tweeling

geplaatst in: Geen categorie | 0

‘Dank God, onze Vader, altijd voor alles in de naam van onze Here Jezus Christus’

Efeze 5:20

Beste allemaal,

 

In onze vorige update hebben we jullie een verhaal over een tweeling beloofd, nou dat is me een avontuur geworden! De vorige keer hebben we verteld over het voedingscentrum waar ondervoede kinderen verblijven om aan te sterken en hun moeders krijgen er onderwijs. Al twee maanden is er ook een tweeling. De tweeling (Joshua en Isaiah) is thuis geboren en 4 dagen na de bevalling is de moeder overleden aan een abces in haar kaak. De kinderen konden geen borstvoeding meer krijgen en de vader kwam met een tante voor hulp naar het voedingscentrum. De jongens waren 5 dagen oud en hadden al een dag geen voeding gehad. De tante verblijft nu in het voedingscentrum en krijgt begeleiding bij het voeden van de baby’s met flesvoeding.

Afgelopen week werden we erbij geroepen omdat de kinderen ziek waren, Joshua had koorts en beide hadden ze diarree. We zijn eerst een behandeling gestart maar zagen al snel (op donderdag) dat het echt niet ging en dat in ieder geval Isaiah heel ziek en flink uitgedroogd was. Als we hem daar zouden laten bij zijn tante zou hij het waarschijnlijk niet overleven; kleine baby’s met diarree drogen snel uit en kunnen daaraan overlijden. Gerben en ik hadden 2 opties, naar het ziekenhuis of de kinderen met ons mee naar huis nemen. Als ze naar het ziekenhuis zouden gaan zou Gerben waarschijnlijk de behandelend arts zijn en wilde we graag er continu bij blijven om toezicht op ze te kunnen houden. Dan maar mee naar huis! In één klap waren we even de ouders van twee zieke baby’s van twee maanden oud.

Daar begon het grote avontuur van de ongeveer 12 flesjes per baby per dag, 20 luiers per baby per dag en de gebroken nachten met af en toe een uurtje slaap! Maar we zagen resultaat: ze dronken gelukkig goed en waren na 24 uur al niet meer uitgedroogd. De diarree en koorts bleef helaas ondanks alle medicatie. Zaterdagochtend om 5 uur ging het echt niet meer met Isaiah, toch maar naar het ziekenhuis voor medicatie via het infuus en injecties.

Als je dan naar het ziekenhuis moet, kun je het beter als blanke doen; je krijgt een flinke voorkeursbehandeling. We kregen een eigen kamer met een bed, we hoefden niet in de rij te staan om de medicatie te halen bij de apotheek, mochten het toilet van de verpleegkundigen gebruiken en schoon water uit de koelkast pakken. Het was wel erg handig dat Gerben de weg in het ziekenhuis al wist, en zo zelf de kinderen op kon nemen en de medicatie voorschrijven. En ook weer kon ontslaan. Na het infuus en de injecties begonnen de twee namelijk gelukkig op te knappen en de volgende dag konden ze weer mee naar huis.

In het ziekenhuis is er continu één van ons of allebei bij de tweeling gebleven om ze verder te verzorgen. Hier in Afrika wordt een kind namelijk altijd opgenomen samen met de moeder. Het valt niet onder de taak van de verpleging hier om patienten te verzorgen en eten te geven; dus dat wordt door de moeders gedaan. Er zijn echter alleen bedden voor (een deel van) de opgenomen kinderen, dus slapen de moeders op een matje ernaast. De meeste kinderen sliepen trouwens liever naast moeder op de grond dan in bed… Wij hebben maar geprobeerd om samen met de twee baby’s opgevouwen in een eenpersoonsbed te liggen; dat lag toch wat zachter en er waren wat minder insecten dan op de grond… En het pastte in bed! Jaja… beetje creativiteit!

Langzamerhand ging het beter en zijn ze er bovenop gekomen. Na 5 dagen zorg van hun privé-dokter en verpleegkundige konden ze weer terug naar het voedingscentrum naar hun tante. Het confronterende van deze situatie is wel dat de jongens waarschijnlijk waren overleden als ze geen goede medische zorg hadden gekregen. Dit was echte life-saving business! Helaas zijn er dus zoveel kinderen die deze kans niet krijgen… We zijn God dankbaar dat Hij deze kleine leventjes heeft beschermd en ze heeft genezen.

De vader en de tante waren heel bezorgd om de zieke jongens en waren heel blij dat wij voor ze hebben gezorgd. De vader kwam ons zelfs zaterdag opzoeken in het ziekenhuis en zondag kwamen de vader en de tante ons thuis opzoeken. Zondag hebben we zelfs kado’s gekregen als uiting van dank: een stapel yam (grote wortels die gegeten worden als aardappels) en een levende parelhoen! Daar wordt je wel een beetje verlegen van!

Nu gaan we de komende dagen lekker bijslapen, uitrusten van dit avontuur en daarna het ‘dagelijks leven’ weer op pakken. Met weer twee extra kinderen in ons hart.

 

Groet en zegen,

Gerben en Dorien