Thuis in Afrika

geplaatst in: Geen categorie | 0

 

Beste vrienden en familie,

Er gebeurt altijd weer genoeg hier in Ghana. We vonden het daarom een goed idee om een nieuwe update te geven over het reilen en zeilen hier. En dat zeilen konden we hier de afgelopen weken bijna een aantal keer doen! Het heeft een paar keer zo hard geregend dat het veld voor ons huis overstroomde en het water bijna tot aan de poort kwam. Ook veel wegen in de omgeving waren overspoeld en slecht begaanbaar of onbegaanbaar. Zelfs met onze 4×4 zijn we een keer goed vast komen te zitten in de modder.

Familiebezoek

In juli hebben we voor het eerst, sinds we hier in Ghana zijn, bezoek gekregen uit Nederland. Gerbens zus en zwager (en tevens TFT-leden), kwamen langs voor twee weken. We hebben erg genoten van deze tijd. Natuurlijk  hebben we weer heerlijk bij kunnen praten over van alles en nog wat, samen wat kunnen klussen in en om het huis en even een nieuw perspectief gekregen op dingen die we lastig vinden. We hebben in deze weken ook meer tijd met het team kunnen doorbrengen en deze tijd kunnen besteden aan verder afronden van de gezamenlijke missionaire visie en het elkaar beter leren kennen en begrijpen. Verder was het natuurlijk ook heel fijn dat ze wat spulletjes mee konden nemen vanuit Nederland (kaas, salamiworst, dropjes, etc). Aan het einde van de twee weken zijn we met elkaar op ‘road-trip’ door de prachtige Volta Region van Ghana gegaan, om ze daarna in Accra weer op het vliegveld te zetten.

Bezoek Accra

In Accra zijn we zelf nog een aantal dagen blijven hangen. Voornamelijk om de nodige dingen te regelen met de Medical & Dental Council en de Nursing & Midwifery Council, wat vergelijkbaar is met het BIG-register in Nederland. Verder was het een goede kans om nog wat boodschappen te doen voor artikelen die in het Noorden niet verkrijgbaar zijn. Één van de winkelcentra (mall’s zoals ze hier genoemd worden) doet ons erg aan Zuid-Afrika denken, omdat er veel Zuid-Afrikaanse winkels aanwezig zijn. Dat geeft dan een grappig, vertrouwd vakantiegevoel. Deze keer konden we in Accra bij vrienden blijven slapen, wat echt een zegen was. Vooral omdat Boaz heerlijk kon spelen met hun twee zoontjes.

Papierwerk, Examens en Stages

Ondertussen zijn we aardig opgeschoten met al het papierwerk. We hebben recent het goede nieuws gekregen dat onze Residence Permits (verblijfsvergunningen) zijn goedgekeurd en daar zijn we enorm blij om!
Voor Gerben zijn inmiddels ook alle documenten in orde voor de Medical & Dental Council en heeft hij zich in kunnen schrijven voor het artsexamen in Oktober. Wanneer hij dit examen haalt (inclusief een uur mondeling examen!), moet hij nog zes maanden onder supervisie werken in een Teaching Hospital. Dit kan gelukkig in Tamale.
Voor Dorien is ook bijna alles in orde. Alleen de brief van het BIG-register wil maar niet aankomen via de post bij de Nursing & Midwifery Council. Als dat document er is, kan zij ook in Oktober haar examen doen en aansluitend drie maanden onder supervisie werken in een Ghanees ziekenhuis. Waarschijnlijk gaat ze dit gewoon in het ziekenhuis in Gushegu doen.
Het voorlopige plan is dat Dorien haar stage in November start en Gerben zijn stage begin 2017 start.

Taal en Cultuur

Ondertussen blijven we verder gaan met het leren van de taal en cultuur van de Dagomba’s. We zijn nu allebei in de fase gekomen dat we zelf ook mogen gaan praten en dat is erg leuk. Het is stiekem toch lastig om zonder accent te spreken. Gerben is inmiddels gewisseld van taalhelper, omdat zijn eerste taalhelper herexamens ging doen in Tamale.
Verder leren we stukje bij beetje ook meer van de cultuur. Mooie gelegenheden hiervoor zijn bijvoorbeeld bruiloften. Afgelopen weekend waren we uitgenodigd bij de bruiloft van onze elektricien waar we in onze traditioneel Ghanese kleding heen zijn gegaan. Een belangrijk onderdeel bij een bruiloft is het groeten van verschillende mensen (de vader van de bruidegom, de opa, de tantes, etc.). Dus ook daar hebben we ons (basic) Dagbani gelijk kunnen oefenen.

Peter in ziekenhuis

Één van de leerlingen van de Neesim School van Project Share is een 14-jarige jongen (laten we hem Peter noemen). Hij heeft al enige tijd pijn in zijn rug. In een paar weken tijd zijn z’n benen steeds meer verlamd en gevoelloos geworden. Omdat er in Gushegu onvoldoende mogelijkheid voor verder onderzoek en behandeling is, hebben we Peter en zijnn vader naar het ziekenhuis in Tamale gebracht. Daar heeft Gerben ze geholpen om de juiste artsen te spreken en de juiste onderzoeken te krijgen. Peter is inmiddels in Tamale opgenomen en er zijn een aantal onderzoeken gedaan. De plaatselijke artsen dachten aan tuberculose van de rug of een ontsteking in het ruggenmerg. Aan onderzoeken heeft Peter een ruggenprik gehad en een MRI (wat in Gushegu niet mogelijk is en voor veel mensen daar onbetaalbaar). Voor nu wordt Peter behandeld voor tuberculose, hoewel het nog niet duidelijk is wat er precies aan de hand is. Hopelijk geven de onderzoek uitslagen meer duidelijkheid. Het is best heftig om te zien dat een tiener zoiets overkomt en het erg lastig is om dan de juiste medische zorg te krijgen.

Gezinsleven

Met ons gezin gaat het gelukkig goed. Ook met de gezondheid. We merken dat we ons steeds meer thuis gaan voelen hier. We zijn ook al aardig gewend aan de warmte. Als het buiten regent en het 26 graden is, trekken we lekker onze fleecetrui aan, omdat we het zo koud vinden.
Ten slotte hebben we deze maanden een aantal verjaardagen te vieren. Gerben is eind juli jarig geweest, Dorien is 12 augustus jarig en Boaz 20 september. Boaz snapt inmiddels het concept verjaardag en feest vieren, dus we zien er erg naar uit om van zijn verjaardag weer een feestje te maken. We kunnen nu alvast gaan bedenken hoe we creatief met de beschikbare ingrediënten een mooie taart kunnen maken!
Een warme groet uit Ghana.

Groet en zegen,

Gerben, Dorien en Boaz